Strona: 1/6
(4560 odsłon)
WSTĘP
Sztuka jest tworzeniem rzeczy pięknych oraz wytwory tej twórczości powstałe z potrzeb estetycznych. Rolą piękna i sztuki interesowano się od dawna - od czasów Platona, i kiedy to w różnych epokach historycznych zamierzano ulepszyć system wychowawczy, zwracano się również w kierunku sztuki.
Sztuka stanowi dowód możliwości twórczych człowieka, zawsze towarzyszyła i towarzyszy człowiekowi do dnia dzisiejszego. Świat sztuki w którym żyjemy, ulega nieustannemu rozszerzaniu i wzbogacaniu.
Ogromną rolę w wychowaniu człowieka odgrywa wychowanie estetyczne, które pojmowane jest jako ogół świadomych oddziaływań, których wartości estetyczne wykorzystuje się do pogłębiania życia uczuciowego, rozwoju aktywności twórczej oraz umożliwienie kontaktu z różnymi dziedzinami sztuki. Wychowanie estetyczne pojmowane jest jako wychowanie do sztuki i przez sztukę. Wychowujemy do sztuki poprzez realizacje różnorodnych działań dydaktyczno - wychowawczych, na drodze harmonijnego i proporcjonalnego kształcenia nie tylko twórców i wykonawców, ale także odbiorców sztuki.
Ważną rolę odgrywa jedynie szkoła powszechna, która daje szansę dotarcia do każdego dziecka, wcześnie wprowadza w kulturę, uczy rozumienia wartości sztuki. Wrażliwość estetyczna nie rozwijana w latach dziecięcych, rzadko pojawia się w latach późniejszych. Dlatego właśnie okres przebywania dziecka w szkole jest najbardziej odpowiedni dla rozpoczęcia rozwijania wrażliwości plastycznej i muzycznej.
Po zapoznaniu się z literaturą doszłam do wniosku, że rozwój wrażliwości estetycznych jest istotnym celem wszelkich działalności w obrębie przedmiotu sztuka.
Ważne jest więc umiejętne i ciekawe prowadzenie zajęć muzycznych i plastycznych, a także konsekwentne i harmonijne realizowanie złożeń i celów lekcji. Wszelkie problemy i tematy można przedstawić w różnych formach - muzykę wzbogacić w osiągnięcia i twórczość plastyczną i odwrotnie.
W pracy skupiłam się na obserwacji dzieci w toku kształcenia, na ich reakcjach i aktywności twórczej wobec stawianych im zadań.
Muzyka i plastyka to dziedziny niezwykle pokrewne, zintegrowane, postawiłam więc sobie cel ukazania podobieństw i analogii w w/w sztukach przy pomocy scenariuszy zajęć dotyczących wspólnej terminologii.
Moja praca ma na celu ukazanie jednej z dróg łączących muzykę i plastykę jako dziedziny sztuki, ale także jako przedmiot szkolny - sztuka.
W myśl nowej reformy - muzyka i plastyka są realizowane razem w ramach jednego przedmiotu - sztuka - zatem należy realizować przede wszystkim te treści, które są niewątpliwie pokrewne.
Wybrałam analogie dotyczące wspólnej terminologii między muzyką a plastyką w zakresie rytmu, stylu, barwy i dynamiki.
Scenariusze lekcji sztuki dla klasy I gimnazjum w zakresie:
- barwy
- rytmu
- statyki i dynamiki
- stylu.
Ważną rolę w kształceniu estetycznym odgrywa korelacja z innymi przedmiotami, których połączenie prowadzi do zrozumienia szeregu zjawisk i uwarunkowań oraz znaczenia sztuki na tle życia i twórczości w określonych okresach historycznych i współczesności.
Rozwój dyspozycji percepcyjnych uczniów pozwala na wydatne zwiększenie materiału utworów o bogatszych środkach wykonawczych.
Celem niniejszej pracy jest próba znalezienia analogii między dwiema dziedzinami sztuki - muzyką i plastyką w zakresie terminologii.
Cykl czterech scenariuszy lekcji dla klasy I gimnazjum dotyczących podobieństw został przeprowadzony w dwóch klasach w zakresie barwy, rytmu, statyki i dynamiki, a także stylu w muzyce i plastyce.
Rozszerzenie działalności na lekcji muzyki o twórczość plastyczną wzbogaca mnogość doznań estetycznych, rozwija wrażliwość.