Witaj w Wrzesińskie Forum Oświatowe
  Zarejestruj się ! Strona główna    Tematy    Wyślij artykuł    Pliki    Forum    Galeria    Publikacje  
Jak to zrobić ?

Kto jest on-line
Teraz online:

 Gości: 9
 Użytkowników: 0


Login
Pseudonim

Hasło

Security Code:
Security Code
Wpisz Security Code


Nie masz jeszcze konta?
Możesz je założyć.
Jako zarejestrowany użytkownik będziesz miał wiele przywilejów.

Menu

Strona główna

Wyślij artykuł
Tematy
Publikacje nauczycieli
Konkursy matematyczne
Archiwum artykułów
Szukaj

Nasza Galeria
Forum dyskusyjne
Ciekawe linki
Pliki do pobrania
Krzyżówki

Twoje konto
Prywatna poczta
Napisz do nas


Publikacje
· Awans zawodowy
· Biologia
· Chemia
· Edukacja czytelnicza
· Edukacja europejska
· Edukacja regionalna
· Fizyka
· GeoGebra
· Geografia
· Historia
· Informatyka
· Język angielski
· Język niemiecki
· Język polski
· Kształcenie zintegrowane
· Lekcja wychowawcza
· Matematyka
· Przedmioty zawodowe
· Przyroda
· Psychologia
· Religia
· Scenariusze uroczystości
· Sztuka
· Technika
· Wychowanie fizyczne
· Wychowanie przedszkolne

Nowe pliki
· 2009 finał cz.2 
· 2009 finał cz.1 
· 2008 finał 2 
· 2008 finał 1 
· 2008 etap rejonowy cz.2 

Nowe linki
· Orzecznictwo w Sprawach Oświatowych 
· Zespół Szkół Nowy Folwark 
· Wychowanie 
· Polonica - kursy języka polskiego jako obcego dla dzieci 
· Portal Edukacyjny Przyrodnik 

Archiwum
20-02-2013
· Nowe publikacje
09-12-2012
· Matematyczno-fizyczne podróże
· Zielona Szkoła z matematyką
03-11-2012
· Nowe publikacje
27-10-2012
· Nowe publikacje
20-09-2012
· Nowe publikacje
27-08-2012
· XII Podsumowanie Konkursów Matematycznych
21-06-2012
· Nowe publikacje
13-06-2012
· Kabecjanie dają radę - projekt realizowany w SSP1 we Wrześni
26-05-2012
· Nowe publikacje
05-03-2012
· Nowe publikacje
15-10-2011
· COMENIUS w Gimnazjum Nr 1
11-07-2011
· Nowe publikacje
14-06-2011
· Gimnazjum nr 1 Szkołą Odkrywców Talentów
05-06-2011
· XI Podsumowanie Konkursów Matematycznych w powiecie wrzesińskim
16-05-2011
· Nowe publikacje
21-03-2011
· Witaj wiosno!
25-02-2011
· Nowe publikacje
10-10-2010
· XIX Szkolny Rajd Patrona SSP1 we Wrześni
11-09-2010
· Podsumowanie Konkursów Matematycznych 2010

Starsze artykuły

Program adaptacyjno-integracyjny dla pierwszych klas gimnazjum

(24384 odsłon)


PROGRAM ADAPTACYJNO-INTEGRACYJNY DLA PIERWSZYCH KLAS GIMNAZJUM

Rozpoczynając naukę w gimnazjum uczniowie spotykają się po raz pierwszy z nowymi kolegami i nauczycielami, często znajdują się w dotąd nieznanym miejscu. Każda z klas jest zbiorem indywidualności. Zachowanie poszczególnych uczniów w stosunku do ich kolegów z klasy jest wypadkową ich wcześniejszych doświadczeń zebranych w domu i szkole, utrwalonych już postaw i aktualnych wyobrażeń. Początek roku szkolnego jest dla większości uczniów klas pierwszych okresem trudnym i pełnym pytań. Jaka okaże się nowa klasa? Kto będzie wychowawcą? Jakich spotkam nauczycieli? Czy będę się dobrze czuł w nowym gronie koleżanek i kolegów?

Przed wychowawcą stoi poważne zadanie-takie pokierowanie 20-stoma lub 30-stoma osobami by utworzyły one zgrany zespół.

Poniższe opracowanie znajdzie się w rękach wychowawców z wieloletnim doświadczeniem i sukcesami w tej dziedzinie, będą je też czytali Ci, którzy zauważyli pewne błędy i trudności w pracy z poprzednimi klasami jak również świeżo „upieczeni” nauczyciele, którzy na pewno z zapałem, ale bez doświadczenia smaku sukcesu a czasem porażki spotkają się ze swoją pierwszą pierwszą klasą na początku roku szkolnego. Mam nadzieję, że przedstawione tu propozycje pomogą niektórym z Państwa w budowaniu dobrych relacji z klasą i przyczynią się do tego, że uczniowie będą mogli powiedzieć po kilkunastu tygodniach nauki „nasza klasa jest zgrana”

Co to jest integracja klasy?

Słownik psychologii wyjaśnia pojęcie integracja jako „proces koordynowania i jednoczenia całkowicie różnych elementów w całość” Integracja nie jest więc jednorazowym wydarzeniem. Jest to długi i czasem trudny proces scalania grupy. Jest oczywistym, że przebywanie , uczenie i uczenie się w zintegrowanej, zżytej i współpracującej ze sobą grupie niesie korzyści dla klasy jako całości, pojedynczych uczniów i nauczycieli. Każdy wychowawca wie, że to jak zachowują się jego wychowankowie i jakie robią postępy w nauce w dużej mierze zależy od atmosfery w klasie. Do zrealizowania zamierzeń wychowawczych i dydaktycznych nauczyciela konieczna jest dobra współpraca z cala klasą jak również uczniów między sobą.

Integracja klasy jest procesem dynamicznym. Jest to przede wszystkim związane z postępującym rozwojem uczniów. 13-latkowie wkraczający w mury gimnazjum to dzieci o zupełnie innej dojrzałości emocjonalnej i społecznej, odmiennych zainteresowaniach i zachowaniach niż 16-latkowie kończący ten etap edukacji. Dlatego uzyskana dzięki zabiegom wychowawcy nawet bardzo dobra integracja na początku klasy pierwszej nie jest czymś danym zespołowi raz na zawsze. Pojawiające się zmiany i problemy w kolejnych miesiącach i latach wymagają nieustannej uwagi, gdyż bez ich „opracowania” może nastąpić większa lub mniejsza dezintegracja zespołu.

Najważniejszym zadaniem wychowawcy jest stworzenie warunków, aby każdy uczeń czuł się bezpiecznie i czuł się akceptowanym. Uczeń, który czuje się w bezpiecznie nie obawia się odrzucenia, ośmieszenia, obojętności ze strony innych, nie powstrzymuje się od działania z lęku przed porażką, ma jasno określone zasady i reguły postępowania. Osoba akceptowana buduje pozytywny obraz siebie i świata, zdobywa poczucie własnej wartości.

Pozytywny klimat emocjonalny, atmosfera bezpieczeństwa i akceptacji w grupie to punkt wyjścia dla utworzenia klasy spójnej, gotowej do współdziałania i zorientowanej na pozytywne wartości.

Uzyskanie tak dobrego wyniku może wydać się wielu wychowawcom mało realne. Aby nie zrezygnować z tego powodu na początku drogi ważne jest, aby potraktować tworzenie zintegrowanego w takim stopniu zespołu klasowego jako cel, .do którego wychowawca zmierza ze swoją klasą. Zadaniem wychowawcy jest wykonanie tego co leży w zasięgu jego możliwości. I to będzie już bardzo dużo.

Cel programu adaptacyjno-integracyjnego.

Celem zajęć jest zmniejszenie dystansu między uczniami. Dystans ten wynika z lęku i niskiego poziomu wzajemnego zaufania w sytuacji tworzenia nowej klasy.

Dobre zajęcia integracyjne to takie, które „wymuszają” współpracę wszystkich uczniów w zmieniających się małych grupach (np. w parach, trójkach, piątkach itp.). Zadania stawiane przez nauczyciela nie zawierają żadnych elementów rywalizacji. Dobry humor i żart (jednak nigdy kosztem kogoś) są tu sprzymierzeńcami.

Złe zajęcia integracyjne to takie, które polaryzują grupę na lepszych i gorszych i sprowadzają się do utrzymania dotychczasowej pozycji poszczególnych członków grupy.

Zajęcia integracyjne mogą być w praktyce prowadzone jedynie metodami aktywnymi. Praca takimi metodami zakłada bliski kontakt z grupą i osobiste angażowanie się prowadzącego. Wychowawca jest tu osobą, która ujawnia na równi z innymi członkami zespołu swoje myśli i uczucia związane z tym co dzieje się z klasą i z poszczególnymi uczniami a także dzieli się swoim doświadczeniem. Stosowane metody pracy powinny zachęcać uczniów do współpracy i być na tyle atrakcyjne, by angażowały ich osobiście. Do najczęściej używanych metod pracy z grupą należą: wymiana doświadczeń w formie rozmowy w grupie, debata i dyskusja, praca w małych grupach, burza mózgów, odgrywanie scenek, rundka czyli wypowiedzi uczestników w kręgu,, rysunek pantomima, gry i zabawy integrujące i wiele innych.

Najlepiej będzie jeśli wychowawca zdecyduje się na prowadzenie zajęć w dużym kręgu. Takie ustawienie umożliwia kontakt „twarzą w twarz” wszystkim uczestnikom zajęć, zmniejsza dystans między nauczycielem i uczniami i wyrównuje szanse wszystkich i uczy prawidłowej komunikacji.

W czasie prowadzenia zajęć wychowawca nie powinien pełnić roli przywódcy. Jego zadaniem jest pobudzanie aktywności uczniów, inspirowanie i kierowanie przebiegiem zajęć.

Kilka uwag zwiększających szanse powodzenia programu.

  1. Początki pracy wychowawczej metodami aktywnymi mogą być trudne. Uczniowie potrzebują czasu, aby nabrać zaufania do wychowawcy i zrozumieć, że być może opłaca im się podjąć wysiłek współpracy.

  2. Dobry kontakt z klasą związany jest z wiedzą nt. potrzeb i możliwości psychofizycznych wychowanków. Nie bez znaczenia jest też wiedza o tym, czym żyje dzisiejsza młodzież (jakie wartości chce realizować, z jakimi spotyka się problemami, jacy są jej idole, co jest modne-muzyka, strój, sposoby spędzania wolnego czasu i in.)

  3. Bardzo ważne jest wypracowanie norm i zasad bycia razem (w tym ustalenie granic, których w wzajemnym kontakcie w tej sytuacji nie należy przekraczać) i czuwanie nad ich przestrzeganiem podczas każdego spotkania.

  4. Podstawą udanych zajęć i każdego innego kontaktu z drugim człowiekiem jest prawidłowa komunikacja. Wielu dorosłych(nie omija to nauczycieli) ma trudności w tej dziedzinie. Czytając odpowiednią literaturę lub jeszcze lepiej samemu uczestnicząc w zajęciach warsztatowych można tą umiejętność doskonalić.

  5. W każdej klasie znajdują się uczniowie, którzy wzbudzają negatywne uczucia, także u wychowawcy. Trudno jest ukryć taką niechęć (pamiętajmy, że komunikacja pozawerbalna jest dużo istotniejsza od słów, które wypowiadamy). Praca nad własną postawą (uświadomienie sobie przeżywanych uczuć i sposobu kontaktowania się nie lubianym uczniem) oraz próba poszukania pozytywnych stron ucznia może tu wiele pomóc.

Przykładowe scenariusze zajęć integracyjnych

Scenariusz I

Cel: poznanie się

Materiały: niepotrzebne

Przebieg:

  1. Zapamiętywanie imion.

    Siadamy w kręgu. Pierwszy uczeń przedstawia się, mówiąc swoje imię. Następna osoba powtarza imię poprzedniej osoby mówiąc np. „To jest Tomek, a ja mam na imię Kasia”. Kolejne osoby mają za zadanie zapamiętanie imion wszystkich przed nimi przedstawiających się kolegów i koleżanek i następnie powiedzenie swojego imienia.
    Grę staramy się kontynuować do momentu, aż wszyscy nauczą się swoich imion.

  2. Dwa zdania o sobie.

    Każdy z uczniów po kolei mówi to co chce o sobie np. czym się interesuje, gdzie mieszka itp.

  3. Pozwólcie, że Wam przedstawię.

    Grupa dzieli się na pary. Jedna osoba opowiada drugiej o sobie przez 3 minuty, później następuje zmiana. Na zakończenie każdy przedstawia na forum klasy swojego partnera zgodnie z tym, co przed chwilą od niego usłyszał.

Scenariusz II

Cel: Tworzenie norm grupowych.

Materiały: piłeczka pingpongowa, duży arkusz papieru i gruby mazak

Przebieg:

  1. Zabawa piłeczką.

    Uczniowie dzielą się na drużyny. Na blacie złączonym z 2-3 ławek wyznaczamy dwie bramki. Grupy stają po dwóch stronach pola i przy pomocy dmuchania mają wbić gola drużynie przeciwnej. Wygrywa ta grupa, która w określonym czasie np. 5 minut, uzyska więcej bramek. Po zakończonej zabawie rozmawiamy nt.: dlaczego wygrała właśnie ta drużyna, co pomagało a co utrudniało osiągnięcie zwycięstwa.
    Uwaga! Ćwiczenie to daje Wychowawcy bardzo dobrą możliwość obserwacji jakie uczniowie przyjmują role w grupie (kto ma tendencje do przewodzenia grupie, kto trzyma się na uboczu, które osoby scalają, a które maja destrukcyjny wpływ na grupę i in.).

  2. Rozmowa w grupach.

    Dzielimy klasę na grupy ( po około 8 osób). Uczestnicy rozmawiają na temat najpierw nieudanych a potem udanych grup (należy przestrzegać tej kolejności), do których kiedyś należeli. Jedna, wybrana przez grupę osoba zapisuje na kartce cechy grupy, którą uczestnicy określają jako nieudaną, a następnie na osobnej kartce cechy grupy udanej.

  3. Tworzenie wspólnej listy.

    Na forum klasy, na dużym arkuszu robimy zbiorczą listę zachowań pożądanych i niepożądanych w grupie.

Scenariusz III

Cel Tworzenie norm grupowych.

Materiały: Duży arkusz papieru i gruby mazak. Arkusze papieru z zapisanymi na poprzedniej lekcji cechami dobrej i złej grupy.

Przebieg:

  1. Ćwiczenie na rozgrzewkę.

    Wszyscy siedzą w kręgu. Każdy przedstawia się imieniem ulubionego bohatera filmowego lub książkowego, sportowca, piosenkarza. Reszta grupy odgaduje o kogo chodzi.

  2. Tworzenie norm grupowych dla naszej klasy.

    W widocznym dla wszystkich miejscu przytwierdzamy arkusze z zapisanymi na poprzedniej lekcji cechami dobrej i nieudanej grupy. Uczniowie dyskutują o tym jakie normy wzajemnego współżycia chcieliby żeby obowiązywały w ich klasie. Normy te są zapisywane na dużym arkuszu papieru.

  3. Rozmowa na temat przestrzegania ustalonych norm.

    Co każdy z członków zespołu może zrobić, aby ustalone zasady postępowania były przestrzegane. Klasa „podpowiada” wychowawcy co on może robić, aby uczniowie trzymali się zaaprobowanych reguł. Rozmowa nt. ewentualnych konsekwencji nieprzestrzegania norm. Jak klasa może wpłynąć na osoby wyłamujące się spod regulaminu.

  4. Ustalenie wzajemnych oczekiwań.

    Wychowawca przedstawia uczniom swoje oczekiwania wobec klasy. Następnie pyta klasę , czego spodziewają się po wychowawcy. W wspólnej rozmowie klasa i wychowawca starają się ustalić jakie powinny być relacje: wychowawca-klasa.

Scenariusz IV

Cel: integracja zespołu, współdziałanie

Materiały: Duży arkusz papieru, mazak

Przebieg zajęć:

  1. Ćwiczenie „maszyna”

    Dzielimy klasę na 5-8 osobowe zespoły. Zadaniem każdego zespołu jest zbudowanie maszyny, w której każdy uczestnik będzie stanowił jakąś część. Każdy element musi być połączony z innym, powinien też wydawać jakiś dźwięk. Współpraca wszystkich części maszyny powinna być widoczna. Zespoły demonstrują po kolei swoje maszyny. Po skończonej zabawie krótkie podsumowanie: co wspólnego maja ze sobą maszyny i grupy?

    Uwaga! Pamiętamy o tym ,aby w grupach współpracowały ze sobą zawsze inne osoby!

  2. ”Fajna” klasa.

    Rozmowa nt. co „fajnego” dzieje się w naszej klasie. Jeśli klasa mówi, że nic wtedy należy podkreślić, że to od nich zależy. Każdy na swój sposób może budować dobrą atmosferę. Następnie uczniowie indywidualnie zapisują na kartkach co mogliby zrobić na rzecz klasy i co chcieliby aby się w niej działo (np. wycieczka, pomoc koleżeńska w nauce, zajęcia na określony temat itp.). Potem uczniowie dobierają się w pary i wymieniają się swoimi spostrzeżeniami. To samo dzieje się w czwórkach i następnie w ósemkach. Po przedyskutowaniu sprawy w grupach ma miejsce dyskusja na forum nad poszczególnymi propozycjami i realnością ich wykonania. Wybrane propozycje zostają umieszczone na dużym arkuszu papieru wraz z terminem wykonania i osobami odpowiedzialnymi za wykonanie.

    Można też zrobić listę, na której przy imionach uczniów znajdą się ich propozycje działań na rzecz klasy.

Scenariusz V

Cel: poznanie uczniów i integracja klasy.

Materiały: Uczniowie przynoszą materiały potrzebne do wykonania kolażu, nauczyciel dostarcza duże arkusze papieru.

Przebieg zajęć:

Uczniowie zostają podzieleni na 5-6 osobowe zespoły. Każdy z zespołów wykonuje kolaż z dowolnych, przyniesionych materiałów, przedstawiający zainteresowania, poglądy, marzenia lub problemy współczesnej młodzieży. Na koniec lekcji prace zostają przedstawione przez wybrane w grupach osoby.

Po przeprowadzonych zajęciach warto uporządkować swoją wiedzę o klasie. Można skorzystać z proponowanego opisu.

Opis klasy

  1. Czy i w jakim stopniu uczniowie znają się wzajemnie? Kto z kim jest w bliskich relacjach?
  2. Czy w klasie można wyodrębnić wyraźne podgrupy? Jakie są relacje pomiędzy podgrupami (współpraca, rywalizacja, obojętność). Czy można odkryć zasadę, wg której uczniowie łączą się właśnie w takie podgrupy?
  3. Czy klasę można ocenić jako zintegrowaną, czy są osoby pozostające poza grupą?
  4. Jaka jest hierarchia w klasie, kto jest liderem a kto jego „świtą”
  5. Jakie inne znaczące role widać w klasie np. kozioł ofiarny, błazen, krytykant, mediator?
  6. Czy i jakie normy panują w grupie?
    - jawne i nazwane
    - ukryte, nienazwane
  7. Czy w klasie występują konflikty, na jakim tle, jak klasa je rozwiązuje, czy wymaga to interwencji nauczyciela, kto, w jakich sytuacjach i dlaczego przegrywa-wygrywa?
  8. Jakie są mocne strony klasy?
  9. Czy klasa samodzielnie stawia sobie jakieś zadania, jak potrafi samoorganizować się przy ich realizacji?

Jak oceniłbyś jako wychowawca poziom zaufania w Twojej klasie?

Możesz swoją ocenę porównać z zamieszczoną poniżej propozycją oceny przedstawioną przez E. Maksymowską i M. Werwicką

O niskim poziomie zaufania możemy wnioskować gdy:

  • klasa nie dzieli się z nauczycielem swoimi pomysłami
  • niechętnie podejmuje rozmowy na tzw. życiowe tematy
  • nie wyraża wprost krytyki
  • mało angażuje się w zadania, nawet ciekawe
  • stosuje zachowania manipulacyjne, kłamstwa, unikanie
  • niechętnie zdobywa informacje od nauczyciela (uczniowie o nic nie pytają)

O wysokim poziomie zaufania możemy wnioskować, gdy:

  • klasa zgłasza problemy i konflikty i otwiera je w obecności nauczyciela
  • wysuwa pomysły wspólnych działań
  • angażuje się przy realizacji swoich projektów i bierze odpowiedzialność za swoje działania
  • stara się przestrzegać przyjętych norm, przyznaje się gdy nastąpiło ich złamanie
  • pojawiają się głębsze relacje interpersonalne (mówienie o sobie, chętne prezentowanie się w rolach poza uczniowskich, mówienie o trudnościach)
  • klasa udziela nauczycielowi informacji zwrotnych

Wszystkim wychowawcom i uczniom życzę dobrego roku szkolnego.

Zdaję sobie sprawę, że praca z młodzieżą bywa ciężka i wyczerpująca i że nie zawsze uda się osiągnąć zamierzony cel. Możliwość podzielenie się z drugą osobą swoimi wątpliwościami, trudnościami a także pozytywnymi doświadczeniami jest tutaj bardzo ważna .Dlatego zachęcam Państwa do tego typu wzajemnej pomocy i wsparcia. Ze swojej strony oferuję możliwość spotkań indywidualnych, z grupą nauczycieli realizujących ten program oraz udział w 40-sto godzinnych warsztatach doskonalących umiejętności wychowawcze pod nazwą „Szkoła dla Rodziców i Wychowawców”

Przy przygotowaniu programu korzystałam z :

  • M. Jachimska „Scenariusze lekcji wychowawczych”, Oficyna Wydawnicza UNUS, 1997
  • „Jak żyć z ludźmi” program profilaktyczny dla młodzieży, Agencja Informacji Uż ytkowej, 1994
  • oraz artykułów zamieszczonych w Poradniku Wychowawcy
    R. Marciniak „Budowanie zespolu klasowego”
    B. Jakubowska „Jak opracować projekt pracy wychowawczej i jak go realizować”
    E. Lubczyńska „Integracja klasy”
    E. Maksymowska i M. Werwicka „Poznawanie klasy”

Autorką publikacji jest:
mgr Barbara Wróbel
psycholog
Gimnazjum nr 1 we Wrześni.

  
[ Zgłoś niedziałający link do pliku | Indeks działu Psychologia | Publikacje ]

Większość zamieszczonych publikacji zapisanych jest w formacie Adobe PDF.
Jeśli wybrany dokument po kliknięciu nie otwiera się, to należy na swoim komputerze zainstalować program Adobe Acrobat Reader. (link do pliku instalacyjnego poniżej).

Pobierz darmowe przeglądarki:
Adobe Reader 8.1.2 PL | Word Viewer | Excel Viewer | PowerPoint Viewer
 


Nie ponosimy odpowiedzialności za treść ukazujących się na portalu publikacji.
Odpowiedzialność za treść artykułów, publikacji i komentarzy (w tym za naruszenie praw autorskich) ponoszą ich autorzy.

Administratorami serwisu są Hanna i Sławomir Góźdź.

PHP-Nuke Copyright © 2004 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL.
PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
Tworzenie strony: 0.40 sekund